Sessizlik Kulesi
Yaşamın noktası,
Belki nidası demem gerek
Uzun, upuzun
Yerle göğü birleştiren
Son nefes kadar uzun, derin
Uzun, arpa boyu uzun arpa boyu bitmeyen bu yolun
Bırakıp ağırlıklarımı yerde
Çıkarım Sessizlik kulesine çıkarım
Burda tüm güzellikler ölü tüm ölüler güzeldir.
Ölüler susur
Susur ve güzelleşir.
Sessizlik kulesinin kör kuyusuna atarım sesimi. İnişi yok
Ç I K I Ş T I R S e s s i z l i k k u l e s i n i n b a s a m a k la r ı
(Çeviren: AYİŞE NEBİ)
