SARALDI
Mənim, ömrüm, həyatım
Pək paslanmış
Çürük, zərif, yanmış, teldən asılmış
Mən ulu tanrıdan yardım dilərkən
Bədbinlik fikrini başdan silərkən
Bilmədim ki, ömrüm neçin qaraldı
Gül açmadan qönçə kimi saraldı.
Uçurdum, ovçunun qəsdin qanmadım,
Güllə atdı həmən vaxt yaralandım.
Dağlardan daşlara uçub gedirdim,
Hər budaqda gözəl yuva edirdim.
Yaralı, həyata əlvida etdim,
Kiçik qurğuşunla məzara getdim.
Nə deməkdir həyat, indi mən qandım,
(12 yaşında yazdığı şeir)
İSPAN QADININ LAYLASI
Uyu, uyu, mələk balam,
Uyu, mənim çiçək balam
Oğlum! Doğma xalqını dumanlar, qaz bombası
Ölümlə zəhərləyir.
Atan cəbhədədir, anan daima
Onu bəkləyir,
Uyu, uyu, mələk balam.
Uyu, mənim çiçək balam.
Gecə, yanır hər tərəf, yanğının alovları
Qarışmış yıldızları
Onu söndürənlər doğma xalqının
Doğma qızları
Uyu, uyu, mələk balam,
Uyu, uyu, çiçək balam
Gözəl oğlum, gül üzlüm, sənin yox mühakimən,
Sən görüb-eşidirsən,
Tombul vucudunla, çocuq səsinlə
Təqlid edirsən
Uyu, uyu, mələk balam
Uyu, mənim çiçək balam.
Uyu, yavrum, mübariz, gələcək həyat üçün,
Məğlub et düşmən kəsi
Yarın öpəcəkdir sənin alnını
Günəş burəsi
Uyu, uyu mələk balam
Uyu, mənim çiçək balam.
Sənin xalqın, vətənin bəsləyib, sən də daim
Uğrunda çalışmalı
Onu saldırsalar, silah götürüb
Hərbə qoşmalı
Uyu, uyu, Ey mərd balam,
Uyu, uyu, igid balam.
