İKLİM.AZ təqdim edir: Bəturə Adil qızı Qərbi Azərbaycanda doğulub böyüdü.1988-ci ildə erməni məkri ilə doğma yurdundan sürgün edildi. O gündən vətən həsrətli, yurd nisgilli ağrılarını şeirlə dilləndirir. Onun iki şeirini sizə təqdim edirik.
DAĞLARA SARI
.
Vətənə apardı yuxular məni,
Sahibsiz bağlarda bol barı gördüm.
Gözündən həsrətin selləri axan
Yurdumun gözəli Şinkarı gördüm.
.
İlan tək dağlara sarı uzanan,
Boş qalmış o qərib yolları gördüm.
Dibində bənövşə, nərgizi solmuş
Həsrətdən qurumuş kolları gördüm.
.
Anamı səslədim bəlkə oyana,
Dərdimi danışam, halıma yana.
Nə deyim vəfasız ötən zamana
Göylərdə narahat ruhları gördüm.
*
BƏNÖVŞƏ NƏRGİZƏ QARIŞANDA
.
Dağların döşündə xalı toxuyub
Bənövşə nərgizə qarışanda gəl.
Qürbət havasında el həsrətindən
Kürəyim od tutub alışanda gəl.
.
Unutma elin var, oban var sənin,
İsti ocağın var, yuvan var sənin.
Döyüşə hazır ol, davan var sənin,
Həsrət ürəyinlə savaşanda gəl.
.
Bir payız əlvida söylədim yurda,
Yurd qaldı kafirə, yağıya, qurda.
Qışa bərabərdir fəsillər burda,
Qış, güllü bahara qovuşanda gəl.
.
Bəturə, bu sevda yıxacaq səni.
Saldı saçlarına vaxtsız ağ dəni.
Saymaqla qurtarmaz məndən gedəni,
Dərddən dərdli könlüm alışanda gəl.
