İnandığım nağıllar
“daha bitdi burda” de,
ta qırmızıpapaq da
gəlməyəcək, qurda de…
.
sən də son nöqtəsin qoy,
gözlərim gözləsin qoy,
düşdüyü çuxurda, de…
.
Qarşı şəhər qardadı, `
yol da hələ hardadı,
fikrin uzaqlardadı,
gəlməsin bu yurda, de…
.
Pərilər suda qaldı,
hər şey arzuda qaldı,
səssiz bir vida qaldı,
onu da axırda de…
***
Gecənin ortasında
bir də fikirlərindən
asılı bir tablo var…
.
bir çöl kimsəsizliyi,
üşüyən astanalar,
içəridə boş evlər,
dolu həbsxanalar…
.
pəncərələr dumanlı,
şüşələri his vurub,
gözlərini qıyarsan,
küçədə polis durub…
.
qəfil bir kölgə düşər
bayırdan pəncərəyə,
xoflanıb öz-özünə,
çəkilərsən geriyə…
.
baxarsan boş otağın
küncünə qısılmısan,
o kədərli tablonun
ipindən asılmısan…
*****
Sənsiz piyada yoldu səkilər qaranlığa,
pərdəli pəncərələr çəkilər qaranlığa,
baxaram xəyalların boz-bulanıq rəsminə,
yandırdığım həyatın üzü yanıq rəsminə…
.
Fikirlər acı çəkir ömrün tütün yerində,
bir qarağac quruyub son ümidin yerində,
bir əl uçurumunda çırpınır tutmaq üçün,
özüylə savaşdadı kimsə unutmaq üçün…
.
Baxıram qanı sızır ovcumdan tikanların,
yarısı göz yaşıdı duzlu okeanların,
payızdan yarpaq tökür yeni günə ayrılıq,
ən gözəl şeirlərin sonu yenə ayrılıq…
.
Yenə işıqlar sönük… fənərlər hanı, yoxdu,
dolaşıq küçələrin sənə ünvanı yoxdu…
sənsiz piyada yoldu səkilər qaranlığa,
gəlsən, gözəl görərdik dünyanı bir anlığa…
***
Əslində, nə gözəl şey
mövsümlə yaşananlar,
lap bu çiskinli hava,
bu hüzünlü son bahar…
.
insanca yaşamağın
özgə bir halı varmı,
mərmilər yağıb, ardınca
göy qurşağı çıxarmı?
.
əslində, nə gözəl şey
dalıb getmək
payızlaşan bağlara,
kədərlənmək
yarpaq tökümünə məhkum
sovrulan ağaclara…
əslində, hər payız da
bir bahara nəfəs ki,
son yarpaqla bir məhkumun
son sözü bənzəməz ki…
***
Fikirlərin dolaşıq, havalar külək yenə,
bağla pəncərələri, pərdələri çək yenə,
hər gün elə bilirsən kimsə gedəcək yenə,
bir köç hüznü sovurur ilin bu vaxtlarını…
.
kimdi, heç kiriməzmi, içindəki ağlağan,
çiçək arzularına lopa-lopa qar yağan,
yuxusuz yatağında bir avara sağsağan
boğuq qırıltısıyla açar sabahlarını…
.
üzü qışa uzanar uzaqlar gecən kimi,
nə tez keçdin, ağacdan son bahar keçən kimi,
mən ki yer dəyişmədim, qayıt öz küçən kimi,
topla bu ayrılığın sarı yarpaqlarını…
