QORUNAN MƏLƏK
Bu gözün bəbəyini nə qədər qoruyarlar?
Silindi xatirələr, qurudu göz yaşları,
Saf duyğuyla, saf hisslə nə qədər oynayarlar?
Sevgimiz öldü getdi, pozuldu yaddaşları.
Yırtıq, deşik sevgini nə qədər yamayırlar?
Yenə ilməsi qaçdı, çürüyübdü sapları,
Yenə öz hisslərini nə qədər ovudarlar?
Yaddaşa nifrət dolu ekledi qarğışları.
Qəlbimdə od püskürür, yenə qorlar, alovlar,
Hisslərimi qaşıdın, qopardın qaysaqları,
Nifrətə döndü yenə yaşadığım o anlar,
Başıma ildırım tək sən ələdin daşları.
