Umud Rəhimoğlu: Ata vəsiyyəti

2016-cı il dekabrın 7-də atam, 87 yaşında, məcburi köçkün kimi yaşadığı Bakı şəhərində dünyasını dəyişdi.

Vəsiyyəti sadə idi: “Umuda deyin, məni dəfn ücün kəndimizə aparsın .”

O vaxtlar ata yurdumuz Aşağı Əbdürrəhmanlı kəndi Horadiz əməliyyatı nəticəsində qismən azad edilsə də, təmas xətti kəndin icindən kecirdi. O üzdən də kəndə gedib-gəlmək təhlükəli idi. Kənd qəbiristanlığı da üç tərəfdən erməni mövqelərinin nəzarəti altında idi. Həm ora daxil olmaq, həm də dəfni həyata keçirmək üçün xüsusi icazə tələb olunurdu. Üstəlik, hava şəraiti də bu vəsiyyətin yerinə yetirilməsini demək olar ki, mümkünsüz edirdi.Tərslikdən həmin günlər dizdən yuxarı qar da yagmışdı.

Buna baxmayaraq biz 08 dekabrda sübh tezdən cənazəni götürüb yola çıxdıq.

Yolboyu Müdafiə Nazirliyi, Daxili İşlər Nazirliyi və Prezident Administrasiyası ilə əlaqə saxladım. Horadizə yaxınlaşanda artiq müvafiq qurumların dəstəyi ilə xüsusi hal kimi atamın doğma kəndində dəfn olunmasına icazə ala bildim.Bir şərtlə ki dəfn gecə saatlarında hava qaralandan sonra həyata keçirilsin.

Elə də oldu.

2016-cı il dekabrın 8- də, gecə saatlarında, hərbçilərimizin müşayiəti ilə, erməni snayperləinin 150-200 metrliyində telefon işığına atamı öz vəsiyyətinə uyğun olaraq doğma kəndimizdə torpağa tapşırdıq.

Bu gün geriyə baxanda anlayıram ki, mənim üçün ən böyük təsəlli atamın son arzusunu yerinə yetirə bilməyimdir.

İllər sonra kəndimiz tam azad olundu. Şuşa fəth edildi. Qarabağa həyat qayıtdı. O günlərdə bizə dayaq olan hərbçilərimizin bir çoxu İkinci Qarabağ müharibəsində şəhidlik zirvəsinə ucaldı. Allah onların hər birinə rəhmət eləsin.

Bu gün Atalar Günündə həm atamı, həm də övladlarına Vətən sevgisi, mərdlik və ləyaqət miras qoymuş bütün ataları ehtiramla yad edirəm.

65 yaşım tamam olanda atamın məzarı başında yazdığım şeir də məhz bu hisslərin, bu xatirələrin və yaşanmış ömrün hesabatıdır.

Ruhun şad olsun, ata…

Sənin vəsiyyətinə əməl edə bildiyim üçün özümü xoşbəxt sayıram.

***

Atam

Ata sözü oldu ana yasamız

Dinlədik, böyüdük nəsiyyətinlə

Düşmən səngərinin önünə gedib

Biz səni dəfn etdik vəsiyyətinlə

.

Ayıq sayıq olun deyərdin bizə

Kiprik də bəs edər cəpər olmaga

Sən bura gəlmədin uyumaq ücün

Sən bura gəlmişdin sipər olmaga.

.

Burda güllələnib bütün məzarlar

Mən də güllənmiş qara bir daşam

Sözüm cox olsa da sənə deməyə

Baş daşın önündə lal dayanmışam

.

Haraya baxıram min xatirəm var

Qəlbimi sızladır talan kəndimiz

Bir yanda dagılmış sökük məzarlar

Bir yanda viranə qalan kəndimiz.

.

İti qovan kimi qovduq düşməni

Qalib olmamızda ilahi haqq var

Müzəffər ordunun sıralarında

Bax bu məzarlar da savaşırdılar.

.

Savaş başlayanda qana qan deyib

Mən də bir əsgər tək keşikdə durdum

Ölməz Şəhidlərin ciyinlərində

Şuşanı fəth etdi Müzəffər ordum.

.

Hamı birləşmişdi bir yumruq kimi

Bütün müşküllərin acarı birlik

Vətəni işgaldan qurtulanların

Bu gün alnı acıq başları dim dik.

.

Şəhərlər tikilir, yurdlar salınır

Yurduna köcənlər bəxtiyar olsun

Qisas qiyamətə qalmaz – alınır

Tanrı xalqımıza daim yar olsun!