Cənnətdən çəhənəmə gedir bu yol
Döngəsində durub bir az düşündüm.
Söz qutardı deyəmmədim hec sağol
Parca parca duyğulara bölündüm.
Görmürəm önümdə indi hec nəyi,
İşıqlı gözümdə zil qaranlıq var.
İcimdəki bu nur gör deyir nəyi?
Burda da necəsə bir gözəllik var.
Gülmək istəyirəm bu qərəzliyə,
Əfsus, nə ağlamaq, nə gülmək olur.
Eh deyə bilsəydim bu səsizliyə:
Hər şey adiləşir bir gün söz olur.
Qorxutma sən məni qorxutma, həyat.
Getsəm bu dünyadan hacansa, sözəm.
Yaddaşda gizlənsəm sadə əhvalat,
Yandırsan, sevgidə nəgməyə dönnəm.
Your approach to problem-solving is both practical and refreshing.