Əl-aman savadsızlıq

Səhv diaqnoz qoyulan körpənin məsuliyyətsiz və savadsız həkimdən qurtuluşu

Balaca qızım 8 aylıqdır, gülür, oynayır, çağırırsan dönüb təbəssümlə baxır.

Son zamanlar qızımın bəzi hərəkətlərindən narahatlıq hiss etdik və araşdırdıq. Onun bu hərəkətini epilepsiya xəstəliyinin ən ağır növü olan, əsasən uşaqlarda görülən Vest sindromuna (infantil spazm) oxşatdıq. Bu təlaşla uşağı təcili Uşaq Nevroloji xəstəxanasına apardıq. İlkin müayinə edilərkən doktor E.H. uşaqda heç bir xəstəlik görmürəm desə də dəqiqləşdirmək üçün USM, EEQ, MRT çəkilişlərinə göndərdi və qoyulan diaqnozla dünyamız başımıza yıxıldı.

Həmin gün uşaq Ultrasəs müayinəsindən keçdi, səhəri gün tam 4 saat növbə gözlədikdən sonra EEG çəkildi. Yatılı halda müayinə düzgün olunur deyə saatlarla qızımı oyaq saxlayıb oynadıb yorduq ki, EEQ çəkiləndə yatsın. Yatdı, ancaq cihazı başına taxdıqda saçı yolundu deyə ayıldı ağladı. EEQ mütəxəssisi həkim R. H.-yeva, “Niyə gəlmisiniz, heç bir problem görünmür” dedikdə izah etdim ki, qızımda Vest sindromunun infantil spazmlarını görüb şübhələnmişik, bəzən başı önə düşür, bəzən gözləri zillənib donur, buna tutmalar deyilir. Bunu dedikdən bir dəqiqə sonra qucağımda tutduğum qızımın başı qəfil önə düşdü və monitor qarşısında əyləşən həkim xanım “aha indi göründü” dedi. Anam narahatlıq və həyəcanla soruşdu, “nə gördünüz?” Həkim “Gördüm, çıxdı, epilepsiya var” dedi. Nəticə kağızına “Ön frontal aparmalarda bilateral yavaşlama komplekslər aşkar olunur, çəkiliş boyunca bir neçə dəfə infantil spazm şəklində qeyd olundu” yazıldı. Dünyamız bu dəfə də başımıza yıxıldı. Çünki bu ağır xəstəliyin çox çətin müalicəsi var, uşaq xəstəxanada yatmalıdır və ağır iynələr vurulmalı, dərmanlar içməli, uzun zaman mübarizə aparmalıdır. Əsas da hormonal dərmanlar tətbiq olunacaqdı. Onu da bilirdik ki, bu xəstəlik uşaqları əqli və fiziki geri salır, zəka geriliyi yaradır. Yaşıdlarından fərqlənirlər. Bütün bunları bilirdik, araşdırmışdıq deyə diaqnozu eşidəndə məhv olduq. Otaqdan çıxdıq. Bir ümidlə göndəriş yazan şöbə həkimi Y. H. -yə yaxınlaşdıq ki, bəlkə o biri həkim qrafikləri düzgün oxumayıb, heç xəstəlik yoxdu. Təəssüf ki, o da EEQ qrafikinə baxmadan, sadəcə nəticəni oxuyub, “hmm var daa, çıxıb” dedi. Ağır müalicə yazdı, təcili xəstəxanaya yatmalıdır, bir gün belə itirmək olmaz, dedi, MRT müayinəsi üçün göndəriş yazdı. Evə gəlib qızım və özüm üçün 10 günlük çanta hazırladım. MRT çəkilişindən birbaşa Uşaq Nevroloji xəstəxanasında yatmağa gedəcəkdik.

Bütün bu proseslər zamanı balaca qızcığazımın xəstə olacağına içimdə şübhə var idi ki, xəstəlik yalandı, deyirdim içimdə, sanki bir ilğıma qapılmışdıq bir anda. Hər iki həkim xəstəliyin adını mən dedikdən sonra, diaqnoz qoydular. Əslində isə, EEG qrafiklərini diqqətlə düzgün oxumalı idilər. Günlərlə fərqli özəl xəstəxanalara və bu sahədə professionallaşmış ən düzgün EEG qrafiklərini oxuyan həkimlərə getdik. Dayanmadıq. İkinci dəfə yatılı vəziyətdə EEG çəkildi. Nevroloji xəstəxananın qoyduğu diaqnoz səhv çıxdı. Bütün sənədlər, həkimlərin ad soyadı, getdiyimiz tarix və s. hər şey əlimdəki kağızlardadır, özləri qeyd ediblər. Getdiyimiz digər həkimlər EEG-ləri oxuduqda “təmizdir, diaqnoz səhv qoyulub” dedilər. Sadəcə, sonuncu həkim bir həftə araşdırmaq üçün vaxt istədi, konsilium edəcəm deyə uşağın videolarını göndər dedi, EGG-lər, MRT, USM təmizdir. Uşaqda xəstəlik yoxdur, son qərar bu oldu. Mən bir az avam olsam, ayıq olmasa idim, başqa özəl klinikalara getməsəydik, biz indi nevroloji xəstəxanada yatırdıq, qızımı ağlada-ağlada ağır iynələr vurub, dərmanlar verib olmayan xəstəliyin ağır müalicəsini onun balaca bədəninə tətbiq edib, əvvəlcə qızımı, sonra da bizi məhv edəcəkdilər.

Dövlət xəstəxanasına sığorta ilə getmişdik, ancaq onlar da haqq istədilər. Ödənişləri etdim, düzmü, səhvmi etdim bilmirəm, həmin an ağlım qızımda idi.

Belə çıxır ki, pulu olmayan vətəndaşlar dövlətin sığorta ödədiyi müayinədən keçə bilməzlər, şübhə altda qalıb qoyulan səhv diaqnozu başqa yerlərdə yoxlada bilməzlər. Anlayışı olmayan, bəzi həkimin sözünə inanan insanların qoyulan yanlış diaqnozları anlamayıb özünü, övladını, yaxınını məhv edə biləcəklərini gördüm. Səhv diaqnoz ucbatından kim bilir, neçə körpə bada gedib, neçə ailə övlad acısı çəkib, neçə körpə bədəni ağrı-acı yaşayıb, neçə həyat məhv olub.

İnsanların həyatı ilə oynamaq bu qədərmi asandır? İnsanları məhv etmək bu qədərmi əlçatandır? Mənim 26 yaşım var, bütün analar kimi mənim övladım da canımın ən dəyərli parçasıdır, ona bir şey olsa idi edəcəklərimdən mən məsuliyyət daşımayacaqdım. Bu yerdə ora gedib savadsız və məsuliyyətsiz olduqlarını o iki həkimin üzünə vuraraq, saatlarla o havasız “padvalda” zülmlə övladları üçün ac-susuz gözləyən insanlara qışqıra-qışqıra “ayılın, bunlar həkim deyil, səhv diaqnozlarla övladlarınızı məhv edəcəklər” demək istərdim, amma yaxşı həkimlər də var, onların da haqqını itirməmək lazımdı.

Analat-atalar, xahiş edirəm, övladlarınızı qoruyun, bəzən də belə saxta “savadlı həkim”lərdən…

SƏDƏF DƏMİR