Elm dünyasında aparılan son tədqiqatlar ana ilə uşaq arasındakı əlaqənin yalnız emosional deyil, həm də bioloji cəhətdən davamlı olduğunu ortaya qoyur. Hamiləlik dövründə ananın bəzi hüceyrələrinin plasentadan keçərək körpənin bədəninə yerləşdiyi məlumdur. Bu fenomen “mikroximerizm” adlanır.
Tədqiqatlara görə, bu hüceyrələr, sadəcə, bədəndə müvəqqəti qonaqlar deyillər. Əksinə, onlar uzun illər uşağın bədənində qala və müxtəlif toxumalara inteqrasiya ola bilərlər. Beyin, ürək və immun sistemi kimi vacib sahələrdə aşkar edilən bu hüceyrələr alimləri təəccübləndirməyə davam edir.
Ən təəccüblü tapıntı isə, bu hüceyrələrin tamamilə yox olmamasının bilinməsidir. Ananın ölümündən sonra belə, onlar uşağın bədənində mövcud olmağa davam edirlər. Bu, ana-uşaq əlaqəsinin düşündüyümüzdən daha dərin və daha davamlı olduğunu göstərir.
Bəzi tədqiqatlar göstərir ki, bu hüceyrələr immun sisteminə müsbət təsir göstərə bilər və bədənin özünü bərpa proseslərində rol oynaya bilər. Lakin bu təsirin necə işlədiyi hələ də alimlər tərəfindən araşdırılır.
Mütəxəssislərin fikrincə, bu kəşf təkcə bioloji reallıq deyil, həm də analıq anlayışına elmi dərinlik qatır. Ana ilə uşaq arasındakı bağın həyat və ölüm sərhədlərini aşan bir qarşılıqlı əlaqə olduğu fikri getdikcə daha çox qəbul edilir.
Mənbə: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6714269/?utm
Hazırladı: Günəş Mahmudlu
