XƏYAL
Nə xoşdur çırpınmaq bahar eşqilə
Nə xoşdur ayrılıq, nə xoşdur vüsal,
Bağlayıb günləri, ayları ilə
Sən yenə uçursan cilovsuz xəyal…
Sular lillənəndə, çaylar daşanda,
Bahar nazlı-nazlı yaxınlaşanda,
Sən, coşqun xəyalım, tapmırsan məkan,
Nə doymaz əjdaha olurmuş insan…
Gör aləm nə xoşdur, en, gəl, xəyalım,
Yetər, yolçuluqdan dincəl, xəyalım.
Çırpınma demirəm, sən ki bir quşsan,
Bu geniş dünyada yüksəl, xəyalım…
***
GETDİN
Getdin,
gecələrimin
şirin yuxusunu apardın.
Könlümün
sevinc, fərəh duyğusunu apardınm.
Həsrətim, hicranım mənim,
Ümidim, gümanım mənim.
Açılan çiçəyə,
Suyun aynasına,
Sevişən quşların
axşam sevdasına
Baxıb-baxıb sevinə
bilmirəm.
Sən gedəndən bəri, a qızım,
Doyunca deyib-gülə bilmirəm,
dinə bilmirəm…
Həsrətim, hicranım mənim,
Ümidim, gümanım mənim…
Uzaq, qərib bir ölkəyə
işıq apardın…
Boz qumlara, boz qayalara
Yaraşıq apardın…
Ağlın, kamalınla,
Şux təbiətin,
zərif xəyalınla…
Arzum budur, qızım,
Qədəmlərinlə həmişə
Nurlu günəşi andırasan…
Harda qaranlıq içində
yaşayırsa insanlar,
Orda işıq yandırasan…
**
MƏTBƏX ŞEİRLƏRİ
1
Qadın olmasaydım əgər,
Qazanların, qabların,
Nimçələrin, çömçələrin
aləmindən qaçardım,
Səhəri dəniz qırağında
qayaların üstündə açardım…
nəfəs alardım dəniz havasıyla,
Ciyərlərim dolusu
Baş-başa qalardım
Sahillərin
gözə
görünməyən
səfasıyla.
Sinəmi açardım
səhər rüzgarına…
Həzin-həzin
gilə-gilə
nəğmələr qoşardım
Abşeron bağlarına…
Ürəyim bu mətbəx aləmində
yaman darıxır,
Məan
Bir azca da şairəm axı.
2
Şeri gözələ yazarlar,
Baharda yaz çiçəklərinə,
Payızda xəzələ yazarlar…
Hicran ağrısına,
Şirin vüsala yazarlar,
hüsn-camala yazarlar…
Qazandan qalxan buxar,
Dızıldayan samovar,
Nədən şeir olmasın?!
Nədən şeir olmasın
Tərtəmiz su altında
Yuyulub
Ağappaq olan qablar?!
Biri şit sevir,
biri şor sevir,
Biri bişmiş,
biri çiy pomidor sevir…
Birinin yeməyi yağsız gərək…
Birinin xörəyi soğansız,
sarımsaqsız gərək…
Bütün günü yu, sil,
bişir, düşür,
Birinin qismətinə
yüksək masa arxasında oturmaq,
Birinin qismətinə
qab-qacaq yumaq düşür…
Nə zərər,
Bəzən yüksək məclislərdən
daha parlaq,
daha təmiz olur
Adi mətbəxlər…
Ocaqda soğan qovrulanda
göz qoymasam,
yanıb kül olar…
Xörəklərin də işi müşkül olar.
Ocaq qabağında
yanıb, yanıb
kül olan,
Könül aləmində
İşləri müşkül olan
aşpaza göz qoyan hanı?
Göz qoyun, göz qoyun
Yanmasın
xörəklərə ləzzət verən soğanı…
3
Güllü bir bağça da şeir ola bilər,
Adi bir mətbəx də…
Bir çiçək,
bir ocaq,
bir hisli qazan.
qalxıb çıxa bilər
Sənətin oturduğu taxta…
Şerin mövzuları
gəlməz saya –
Yalnız şair gözlərilə
baxılarsa bu dünyaya…
4
Bir kiçik mətbəx pəncərəsindən
İlin dörd fəslini görürəm…
Yayın, qışın
yazın, payızın əslini görürəm.
Baharda
Pəncərəm önündəki boylu-buxunlu
Qovaq ağacı
yavaş-yavaş puçurlayır,
yarpaqlayır,
yaşıl don geyinir.
Meh əsir, budaqlar
yavaşdan-yavaşdan deyinir…
Yay olanda yırğalanır
bütün cah-calalıyla,
Payız küləkləri girəndə qoynuna
Saralır dərin qəmi, məlalıyla.
Sonra qış gəlir,
Ağac soyunur tamam…
Elə bil çılpaq qalır
Bərli-bəzəkli bir ilham…
Ağac, bu çılpaq halıyla,
Qəmi, məlalıyla
Sinə gəlir ayazlara,
şaxtalara,
Sağ-salamat çıxmaq üçün
Əzablarla gözlədiyi
bir bahara…
Ürək geniş olarsa,
xəyal dərin olarsa,
Nə arzular ölər,
Nə fikir sönər…
Könüldə bir işıq,
bir atəş varsa,
Balaca bir
mətbəxden də
böyük bir dünya
görünər….
